Reizen vs afstand afleggen

Anonymous

Het verbaast me telkens hoeveel reisfietsers zo begaan zijn met grote dagafstanden. Soms betrap ik er mezelf ook op. Wat ligt aan de basis daarvan? Een soort prestatiedrang? Omdat het bon ton is? Een gevoel van onvolkomenheid als je niet die gewenste afstand aflegt?

Is de essentie van het reizen niet het reizen zelf, het opnemen van nieuwe omgevingen met al je zintuigen, ipv zoveel km per dag of van hier tot ginder in zoveel dagen?

Gewoon enkele filosofische vraagjes ;-)

Cyclosoof

Luc

Als je de afstanden wat bescheidener houdt, heb je inderdaad meer tijd om alles in je op te nemen, en wat aan 'toerisme' te doen. Met afstanden van 60 tot 80 km lukt me dat wel. En de snelheid een beetje intomen. Niets moet, alles mag. En soms is snel en ver rijden best heel fijn. Maar ook traag is mooi.

ivana

Wat noem je grote afstanden? Op de fiets neem ik inderdaad de omgeving in me op. Stop zelfs even voor een foto. Maar als je 's morgens tijdig start en er is alleen maar natuur, zie ik het niet zitten om 's middags al mijn tentje op te zetten en van de omgeving van mijn tent te genieten. Een ruime pauze en ik ben weer onderweg. Anders wordt het als je contacten legt met de bevolking. Als ik s' middags in een leuk stadje kom, heb ik wel de neiging om te stoppen en wat te flanneren. Ook het tempo van een fietsmaat speelt een rol. Op mijn mannier kom ik aan dagen van 60 tot 130 km. Is dat veel? Eenmaal kwam ik zelfs aan 180. Dat is uitzonderlijk maar ik had een stad als eindoel in het hoofd en was alvroeg onderweg. t' was wel wat teveel die keer..... Ivana