Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: woensdag 17 september 2008 
Onderwerp: 10 800 km verder

Hallo,

Na 1.600 km door Marokko staat het tellertje op 10.800 km. Het wordt tijd om huiswaarts te keren. We zijn wel behoorlijk uitgeput, vooral door de hitte en het povere eten onderweg. Het is nog Ramadan en in de McDonald van Marrakesh zijn we het vet- en zoutgehalte aan het bijvullen samen met alle andere niet-Moslims.

Op weg naar de laatste pas maakten we nog een omwegje naar de Kashba van Ait Ben Hassadou. Deze is helaas al opgesmukt met toeristenshops. ‘s Ochtends werden we nog gewekt door de helikopterdienst die filmsterren naar de set brengen. De weg was niet echt idyllisch maar op de off-road piste waren de kinderen met hun geschreeuw en gebedel wel authentiek. Annemarie is erg trots op haar buitgemaakte stylo! Dat moet je kunnen in het land van: 'Donnez moi un stylo!” 

Gelukkig is het allemaal goed afgelopen en zodra we asfalt onder de wielen kregen was iedereen weer normaal. De pas Tich n Tichka was boven wel spectaculair. De weg kronkelde in allerlei richtingen. Veel beter dan zo n saaie Alpen zigzagweg. Maar Duitse motards waren er wel en ook een goed café met terras. Het bier zal nog even moeten wachten.

Binnenkort zijn we weer thuis en smeden we weer stoere plannen. Maar eerst even gaan werken en van de tocht bekomen.

Groetjes, A en B

Van:	benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: vrijdag 12 september 2008 
Onderwerp: het ‘andere’ Marokko!

Hallo allemaal,

Het is weer even geleden, maar het zweet droop in onze ogen. We zijn tot aan de zandduinen in het bloedhete Oosten gefietst. Misschien niet zo’n best idee maar Benja wilde nog even gaan kijken of ze nog niet weggewaaid waren na 30 jaar. Echte ouwe zakken worden we. Elke nacht was een beetje een marteling in die hitte.
Snel de bergen in gefietst. Helaas had Annemarie een griepaanval, maar toch twee passen van 2800 meter getrotseerd. Helaas waren we er niet alleen. De kinderen waren hier nog vervelender dan in Oost Turkije. Ze doen gewoon je tassen open terwijl je erbij staat en ze hangen met zen tienen aan je bagagerek te sleuren als je niet stopt. Een mens is maar een mens en de bom is dan ook gebarsten! Menig bergdorpje zal de toekomstige fietser met rust laten!!
Het doet wel deugd om je eens goed te laten gaan, maar aan de andere kant is het ook erg dat de toeristen het hier zo verpest hebben. 

Ook de strijd in de dorpen om je in hun hotel te lokken irriteert ons danig. 
Maar vrij kamperen met zoveel kleine boefjes riskeren we niet en voor 8 euro zit je in een kamer met ‘douche’ en ‘toilet’. Meestal zijn de sporen van de vorige 100 toeristen nog aanwezig. Lekkerrrrrrrr!
Maar goed, het landschap is onweerstaanbaar mooi en ruw. Het kan zich zeker meten met de woestijnstaten van de States en de wegen zijn erg rustig.
Op de pistes zagen we alleen enkele nomaden met kamelen en ezels. Ze vroegen geen geld of stylo’s dus we durfden ook geen foto’s te nemen. Hopende dat deze mensen ook niet weer verslaafd raken aan het ambeteren van fietsers.
Het wordt tijd dat we naar huis gaan want Benja is te mager aan het worden.
Eigenlijk is hier niks te koop buiten brood en droge, droge koeken. Maar in Marrakesh kan hij een aanval doen op de Mc Donalds. Hopelijk doen die niet aan Ramadan!
Toch alweer 1300 km gefietst. We zullen het nooit afleren!

Groetjes, Annemarie en Benja 

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: maandag 1 september 2008 
Onderwerp: a en b in Alnif

Hoi allemaal vanuit Alnif
We scheuren hier volle gas door de adembenemende woestijnlandschappen. volle gas want hier hangt al enkele dagen een stormdepressie boven de Atlas. De wind raast vanuit het westen en wij zijn bijna in erfoud om naar de duinen te gaan kijken.
We gaan wel vaker op goedkoop hotel of camping omdat we anders in de problemen geraken met onze waterrantsoenen. 10 liter per persoon per dag is aan de weinige kant.
HOT HOT HOT vooral de nachten koelen niet al te veel af. 
Het verhaal dat je een slaapzak nodig hebt in de woestijn .....liever een spons.
De mensen blijven aardig en de kinderen vragen overal voor un stylo. Maar ze gooien nog niet met stenen zoals in oost turkije.
Morgen begint hier de Ramadan dus we gaan nu nog snel een voedselvoorraad in doen.
Water zuiveren we intussen al niet meer en nog geen diarree. We zijn al wat gewend.

Groetjes vanuit de woestijn
Annemarie en Benja 

Van:	benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: donderdag 28 augustus 2008 
Onderwerp: a en b in de woestijn

Hoi allemaal,

Wow, zo leuk hadden we het hier niet verwacht. Benja zijn fiets doet het weer prima en de bergwegen zijn heerlijk. Vandaag een stuk warmer, we hebben ons op een smoezelig terras afgekapt met een cola en onze ogen de kost gegeven.
Dit is heel anders dan Turkije. De mensen zijn hier ook meer gewend aan toeristen maar roepen toch nog luidkeels”BONJOOR” als we langsgefietst komen.
Wild kamperen was ook geen probleem. We slapen tot we een luide BONJOOR horen die ons wekt en beginnen aan onze kilometertjes.
We eten vooral brood met smeerkaas en pasta met smeerkaas. Veel meer is hier niet te vinden, wel ook heerlijke groenten en fruit. Water is wel schaars, gelukkig hebben we zuiveringstabletjes mee, want de bronnetjes zien er niet altijd zo gezond uit.
Zo, nu nog wat verder puffen tot aan de camping, die hier ergens zou zijn. Onze kleren staan stijf van het zout, een wasbeurt is welkom.
We zitten nu in Telouine, zo’n 204 km ten westen van Ouarzazat.
Groetjes en tot de volgende
A en B

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: maandag 25 augustus 2008 
Onderwerp: 1001 fietsenmakers in Marrakech

Hoi allemaal,

Grrrrrr, de eerste keer dat we problemen hebben met onze fietsjes.
We hadden net alles nieuw gekregen om ons extra toertje in Marokko te fietsen en we hadden prijs. Benja denkt dat de cassette te vast was aangedraaid en daardoor scheef is gaan trekken.
Soit, de kettingwielen stonden scheef en ons humeur ook. 
Stel je even voor : kapitein Haddock, alias Annemarie, die 38 uur niet geslapen had en dan even in de Medina op zoek naar onderdelen. Na twee dagen iemand gevonden die het onderdeel had en dan naar John Massis gebrommert met het wiel in een hand en met andere hand aan de bagagedrager hangend.
Oef, er zit nu een duister Spaans merk i.p.v. Shimano op de fiets en we hopen dat die het nu niet begeeft.
Voor de rest zijn de mensen hier weer heel aardig en helemaal niet opdringerig. Ook nog geen stenen moeten gooien. Maar het verkeer is hier erg gevaarlijk, met molenwiekende armen scheuren we hier tussen de brommertjes en karren en bussen.
Morgen begint ons avontuur door het Atlasgebergte. En we vinden het jammer dat we niet genoeg tijd hebben om tot Kaapstad te fietsen. 

Groetjes en tot later 

Van:	benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: maandag 18 augustus 2008 
Onderwerp: a en b naar Marokko!

Hallo allemaal,

Veel nieuws hebben jullie niet meer gekregen na Turkije. Georgië en Armenië waren erg speciaal, maar konden qua landschap niet tippen aan Turkije. Je moet dan wel de kleine baantjes zoeken natuurlijk.....
Vanuit Turkije met de boot naar Zuid-Italië . Helaas, hoe heerlijk de supermarkten in Europa ook zijn, het avontuur ontbreekt. De spontaniteit van de mensen is ook ver te zoeken. In een maand tijd raasden we op de fiets naar Leuven vanuit Brindisi, 3000 km! Totale afstand dus al 9000 km. De charter naar Turkije bracht ons naar vele avonturen.
Aangezien we nog even de tijd hebben vooraleer we weer eens gaan werken, gaan we Marokko nog verkennen.
We hopen veel offroad te kunnen fietsen en het nog relatief onbekende Marokko te ervaren.
Intussen lukt het stenen gooien ons al aardig, dus vervelende jochies zullen moeten uitkijken, we zijn reeds getraind bij de Koerden!
Zondag ochtend vertrekken we, dus nog snel wat klussen aan de fietsen en proberen zo licht mogelijk te vertrekken.
Eind september zijn we dan thuis.
Veel plezier nog en hopelijk kunnen we af en toe iets mailen.

Groetjes Annemarie en Benja

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: zaterdag 7 juni 2008 
Onderwerp: a eb b terug in Yusufeli! 4000 km!!!

Hoi allemaal,

we zijn weer terug in Yusufelli na 17 dagen door Koerdistan te fietsen.
Het was erg intens! Er zijn geen slachtoffertjes gevallen maar het scheelde niet veel!
De Koerdische 'kindjes' zijn vaak echte rotzakken! Gelukkig is onze conditie al serieus goed en kunnen we meestal wegracen. Alleen de bergop is een probleem. 'moni moni moni toerist toerist' tot je er doof van bent.
We reden rond het meer van dan ook met oordoppen rond! Geweldig idee, ook voor de toeterende trucks die denken de enige te zijn met een toeter. Helaas ook het enige dat nog goed functioneert!

De militairen waren een ander probleem. Echte Jeannetten die overal bang van zijn en steeds onze pas willen zien. Hier kreeg Annemarie het van op haar zenuwen en ze laat nu alleen nog een kopie zien met als uitleg dat we toeristen zijn en geen terroristen.
Volgens de gendarmen mogen we dan ook nergens kamperen en geen gesprek voeren met de Koerden. 
Toen we bij Koerden in de tuin sliepen tegenover de gendarmen hadden die ons de hele nacht gezocht! Dat bleek de volgende morgen bij het eerste checkpoint. De kapitein werd erbij gehaald en wij vroegen ons af hoe je terroristen kan opspeuren als je ons blauwe tentje niet eens vindt in een tuin tegenover de kazerne! Heerlijke amateurs hier!!!
De Koerden houden van België want wij zenden hun 'rosh TV' uit! (hoe schrijf je dat?) Via satelliet te bekijken!
Een Koerd herken je meteen aan de afgetrapte hiel bij het dragen van de schoen. Ze dragen hun schoen als een pantoffel! 

De scenery aan Lake Van was geweldig en ook het paleis aan de berg Ararat.
Helaas geen levende Van poes gezien. Alleen een platte langs de weg!
Tot nu toe nog maar 900 euro gespendeerd en 4000 km gereden. Lekker zuinig!!
Het visum voor Ýran was illegaal te regelen maar dan was een avondje groepsseks en 200 euro toch een beetje te veel gevraagd.
Nu zijn we klaar voor Georgië maar eerst weer enkele dagen rust op de camping en rara wie hier ook weer terug is? De oudjes uit Beieren. Ze takelen precies al een beetje af. Misschien zijn ze binnenkort zo slap dat we hun tuinstoelen kunnen pikken! Maar daar kleven ze zowat aan vast!

De mail is al veel te lang. We hebben zelf een hekel aan lange mails.
Benja zijn baard is ook gortig lang en begint er grungy uit te zien met al die etensresten van de laatste dagen. Vooral Nutella, het enige lekkere hier te verkrijgen!

Groetjes van de toeristen!
A en B 

From: benja triest 
Sent: Sunday, May 25, 2008 
Subject: help! tentje stuk!

Hoi

Na jarenlange dienst in weer en wind heeft een van de tentstokken het begeven.
Net voor de grens van Georgië besloot A nog even terug in Turkije te dippen om naar de berg Ararat te gaan kijken.
De klim van meer dan 2000 meter door een beiers landschap had ons geen deugd gedaan en toen we op een hoogvlakte terechtkwamen aan de andere kant was A weer helemaal in haar nopjes: eindelijk weer uitzicht over groene vlaktes.
Boven op de pas dachten we even dat Armenië was binnengevallen! Er kwam ons een enorme gepantserde vrachtwagen tegemoet.
Natuurlijk weer een bange Duitser. Enfin, een Oostenrijker maar even depressief en zette zelfs zijn daverende motor niet uit, dus gelukkig verstonden we er geen reet van.
De 'lieve' oudjes van op de camping bleken ook zeikerds te zijn die ik goed op stang heb gejaagd door te zeggen dat er een groep Georgiërs naar de camping kwam in ‘t weekend!!
Dus die rijden nu ook weer volle gas verder in hun popemobiel!

Nu zitten we in Kars en gaan op internet zoeken waar we het snelst een tent kunnen kopen.
De trein of vlieger naar Ankara of met een halve tent doorspartelen tot Tbilisi in Georgië en daar iets 'fancy’ kopen!
Kars is heel anders weer. Beetje armoedig en dwars. Maar wel een echte supermarkt waar je kan rondlopen zonder een zeurige verkoper die alle etiketten voorleest. En vooral een scancomputer, dus geen geleuter over prijzen.
Ze begrijpen hier niet dat als je Turks kan lezen dat je het daarom niet begrijpt! Maar goed. Lang leve de Delhaize!!!!! GB mag ook hoor! Zelfs de Aldi is top. 
Buiten yoghurt en koekjes en zonnebloempitten en rekken vol waspoeder is hier niets te koop.
We dachten erover om een tentje te laten opsturen maar we vrezen voor ofwel een lange wachttijd of vervelende invoerrechten.

Groetjes en tot later.
A en B

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: zondag 18 mei 2008 
Onderwerp: Annemarie en Benja in Yusufelli 

Hoi,

Joehoe, een dagje rust in Noorwegen! Grapje, maar het landschap hier ten Noorden van Turkije doet wel erg Noors aan, ook met de nodige regenbuien.
De canyon die ons naar dit dorpje voerde was weer erg spectaculair. Een nauwe gorge met spetterende rivier waar de Turken lustig hun riolen in dumpen en dan gaan raften om hun drolletjes terug te vinden! Het is hier toch nog erg ranzig en primitief op dat vlak, anderzijds loost Leuven ook de riolen in de Dijle. Ik vraag me altijd af wat je als eend op de Dijle doet als je de hele wereld kan rondvliegen zonder visa! 

Binnen enkele dagen fietsen we Georgië binnen en daar moeten we nog wat visa zaakjes regelen natuurlijk. Blijkbaar is de situatie niet al te best in de provincie Svaneti, net waar we wilden gaan snuffelen. We zullen de buitenlandse dienst van Canada eens opzoeken, die zouden minder schijterig zijn.
Als je de Belgische diplobel moet geloven zitten we hier ook gevaarlijk. En ze zijn toch zoooo lief. Alleen begint de kleine terrorist (alias Annemarie) zich een beetje te ergeren aan de 'hello, hello' rotjochies! 
Op de fiets is het hard maar wel fantastisch en erg afwisselend. Van de honden weinig last langs de kleine wegen, maar de stieren hebben een hekel aan mijn vlaggetje! En die zitten niet achter prikkeldraad! 

Zo, onze volgende mail hopelijk vanuit Georgië. 
Nu op zoek naar de Nutella. 

Groetjes, Annemarie en Benja 

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: 5 mei 2008 
Onderwerp: a en b in Koerdistan 

Hoi allemaal

ja, we zitten hier bij de Koerden die zo lijkt het op het eerste zicht nog aardiger zijn dan de Turken in het westen. Tot nu toe nog maar één keer bekogeld met stenen door rotjongens en de vonden het ook leuk om tegen onze fietstassen te trappen. Dat liedje heeft niet lang geduurd natuurlijk en woeste Benja, inmiddels met baard anders denken ze dat hij een madam is, heeft ze weg geschreeuwd!
Helaas had dit niet al te veel succes en zijn we snel weggereden als laffe honden, hi, hi!
Ik fiets nog steeds met lange broek, want de geasfalteerde wegen hebben we weer achter ons gelaten en we zitten dus merendeels in erg achterlijke dorpen. Achterlijk in de betekenis dat ze zelden een toerist zien.
We moeten iedereen een hand geven en ook de idioot of idioten van dorp is er dan steeds bij. Af en toe weer heerlijke inteelt! 
De weg naar Nemrut Dagi (die beroemde reuzenkoppen op de top van een berg) hebben ons een beetje in de shit gebracht. 
Wat een mens toch al niet doet voor zijn moeder hé!
Om niet via de grote weg te rijden moesten we enkele dagen in en uit steile Canyons rijden en we moesten bijna alles stappen. We kwamen daardoor wel knap vanuit het noorden aan op de top van de berg en stonden ineens tussen die koppen.
Dat moeten toen mottige mensen geweest zijn! De bewakers schrokken zich een breuk en bleven steeds ‘why’ herhalen. Eigenlijk hadden we daar geen antwoord op!

Onze route weg ervandaan ging ook niet door want de ferry was kapot.
Volgens de militairen was verder ook een illegale boot maar toen kwam een bompaatje ons vertellen dat die nu ook stuk was!
Wij dus terug die verdomde Canyons in en nu zijn we er eindelijk uit geraakt en zitten we net ten zuiden van Malatya.

Goed, Benja houdt buiten de wacht dus ik moet er vandoor.
We maffen hier nog steeds in t wild en zijn alweer... dagen niet gewassen. Bah, die vieze fietsers ook!
Het allerbeste daar en wij koersen nu verder richting Erzurum (Oost-Anatolië) en dan verder noordoost naar Georgië. 

Güle, Güle
Annemarie en Benja

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: dinsdag 15 april 2008 
Onderwerp: Annemarie en Benja in Turkije

Hoi allemaal,

Met een daverende wind Egirdir binnengereden, en dan nog een Belg op de fiets van Diksmuide tegenkomen!! Wij nemen een dagje rust na een heerlijk avontuurlijke week in Turkije. 
Het begon al goed toen we de eerste dag na 40 km fietsen terug op hetzelfde punt aankwamen. Hoe goed onze kaart ook is (rotslecht dus) vinden we toch niet altijd de juiste weggetjes! En als je de weg vraagt sturen ze je meteen de grote snelweg op. Dus vanaf nu stellen we ook strikvragen! Ha, ha, hun hersenen stomen er nog van!
Elke avond kamperen we op een rustig en idyllisch plekje, voordeel als je volgens de kaart ýn niemandsland bent!
Als de storm morgen weg is fietsen we verder richting Konya en Cappadocia. Buiten de wind zitten we hier al een hele week in een soort mistige, heiige troep. slecht voor de fotograaf, maar dan hoef je wel geen foto’s te nemen.
De mensen zijn heel aardig, soms rijden ze je achteraan met de auto om je toch nog een gezouten karnemelk te geven. Lekker!!! Neus dicht en zwelgen, het zal wel gezond zijn zeker!
Zo, onze eerste 500 km zitten erop.

Güle, güle!! 
Annemarie en Benja

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: donderdag 20 maart 2008 
Onderwerp: 7 april vertrek naar Turkije, Georgië, Armenië,...

Hallo allemaal,

Wij zijn weer ribbedebie op 7 april. We vliegen naar Bodrum (Turkije) en fietsen oostwaarts naar Georgië, Armenië, Azerbeidjaan. Dan zien we wel. 
Misschien fietsen we even Iran binnen (als visum geregeld kan worden) of Syrië of we vliegen naar elders en gaan daar verder fietsen. We hopen af en toe te kunnen mailen.
We worden weer gesponsord door Granville en zijn erg blij weer op avontuur te kunnen vertrekken. 

Veel groetjes en tot mails, 
Annemarie en Benja 

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com]
Verzonden: zondag 9 september 2007 
Onderwerp: van Lesbos naar Turkije 

Hoi allemaal,

Ja, eindelijk terug aangekomen in een land met internetcafés. Dus duistere, lawaaierige en rokerige holen waar de lokale jeugd elkaar op het scherm van kant maakt! Wanneer we binnen komen is het een minuut stil en dan begint de miserie weer! Maar nu zitten we in een heerlijk pensionnetje, alleen wat saaie klassieke muziek als achtergronddeuntje!
Onze tocht door Noord Griekenland was qua natuur erg spectaculair. Vooral de Vikos kloof, de Zagorian villages en de streek rond Metsovo. De Vikos kloof is een geologische structuur aan de grens met Albanië en omringd door een ruig karstgebergte. De kloof is uitgeslepen door een riviertje dat 's zomers nagenoeg droog staat. 

Helaas moesten we onze plannen wijzigen, anders eindigden we misschien op de brandstapel. Die Grieken hebben eindelijk een manier gevonden om van hun afval langs de weg af te geraken. Vooral WC papiertjes branden goed. Blijkbaar is hier en daar een toerist mee in de vlammen opgegaan; die waren beter op hun strandje gebleven om te bakken.
Soit, we moesten dus Noordoost naar Kavala om de boot te nemen naar de eilanden, daar ligt de stront nog lekker vers langs de weg en op iedere parking. We kozen dan niet alleen de verkeerde bestemming maar ook de verkeerde ferrymaatschappij.
Op de boot moesten we onze fietsen op een erg gekke plaats achterlaten, en iedereen weet dat als de bemanning 'no problem' zegt, dat je beter op je hoede bent. Dus we namen onze bagage mee naar het dek voor een slapeloze nacht. De dieselmotoren stampten door en pas op het eiland Lesbos waren we verlost van het gedreun. Helaas hadden onze fietsen tussen een binnendeur gezeten! Benja zijn voordrager en voorwiel stonden serieus scheef! We zijn gaan reclameren en Saos ferries betaalde een of andere lompe bromfietsenwinkel om het te herstellen. Zelfs Annemarie zou het beter gedaan hebben!

Op Lesbos kreeg A een woedeaanval van het vele lawaai en de teleurstellende natuur, dus we waren snel in Turkije! De eerste indruk is goed, vriendelijke mensen en een stuk goedkoper dan bij die feta vreters! Zo, vanaf nu gaan we een beetje meer relaxt rondtoeren. We hebben er al 4400 km opzitten, allemaal op steile klimwegen en op slechte wegen om de drukte te omzeilen. 

Als je het mij vraagt gaat de wereld toch zwaar naar de... Wij zijn al blij dat de hittegolf het hier voor bekeken houdt.
Morgen een beetje naar oude stenen gaan kijken en lekker niksen op het dakterras van de eigenaar die hier voor het moment lekker aan het strijken is (Benja is dus toch niet de enige, hi, hi)

Vele groetjes van Annemarie en Benja 

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com]
Verzonden: donderdag 6 september 2007 
Onderwerp: op het eiland Lesbos in Griekenland

Hi Allemaal, 

we zitten nu op het eiland Lesbos.

Helaas hebben we op de ferry naar het eiland een deuk in een wiel opgelopen.

Het eiland is wel wat saai en daarom gaan we morgen naar Turkije.

Dat wordt vast wel spannender.

Groetjes,
Benja en Annemarie

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com]
Verzonden: maandag 20 augustus 2007 
Onderwerp: a en b in fun albania! 

Hoi allemaal,

Nee, Annemarie werd nog niet gekidnapt voor prostitutie want Benja wordt aanzien als Albanees!! Het is hier raar maar leuk en erg relaxed. Iedereen doet hier maar een beetje waar hij zin in heeft. We kamperen nog steeds in de tuintjes of ergens naast de kerk maar af en toe ook op hotel. De wegen zijn een hel! We hebben dan ook de niet-geasfalteerde bergwegen gekozen en we weten nu waarom je beter met een ezel dan met een fiets reist in Albanië!
Het eten is een beetje droevig, een knol vet met friet is de nationale schotel, maar vooral veeeeel bier. Dus wij vinden het hier geweldig. 

Montenegro viel uiteindelijk nog mee eens we dat pseudo toeristisch center uitreden. We kozen voor een weg die doodliep in de bergen, maar geen probleem. Er liep daar een ex-militair in zwembroek en op paard rond die ons eerst probeerde te bekeren om extreem Servisch nationalist te worden. Daarna liet hij trots zijn oorlogswonden zien en begon het paard interesse in Benjas fiets te vertonen. Maar na veel gedoe tekende hij een juist plannetje om de bergpas over te geraken. Helaas ging dat door droge rivierbeddingen en langs genetisch gemanipuleerde bergbevolking met raastige honden. Maar die avond sliepen we naast een herdershutje met alleen wat wilde dierengegrom als achtergrondgeluid! 

Onze eerste nacht in Albanie zaten we al in het 'hospitaal'. Niet voor eerste hulp maar om een bezopen dokter te entertainen die daar moederziel alleen zat! De volgende dag was er daar in de bergen een of ander geheimzinnig feest, want er kwamen ons veel gitzwarte Mercedes jeeps tegemoet met politiebewaking! Volgens de dokter 'important people' maar volgens ons werd het daar een heuse maffiabijeenkomst! De weg langs de nieuwe grensovergang was trouwens om je vingers bij af te likken, van de ene grand canyon naar de andere.

Zo, genoeg verhaaltjes. Morgen richting Griekenland via Korca. Konitsa wordt ons eerste Griekse stadje, ergens ten noorden van Ioannina. Nu zitten we in Podgradec aan het meer Ohrid.

Groetjes en tot later, Annemarie en Benja

Van: benja triest [mailto:benja_triest@hotmail.com]
Verzonden: woensdag 8 augustus 2007 
Onderwerp: a en b in Montenegro na 2500 km

Hallo allemaal, 

Sorry hoor, dat het eventjes duurde, maar we spartelden tussen de wouden, bosbranden, mijnenvelden, en nergens internet te bespeuren. Na een ijskoude nacht in durmitor NP in Montenegro, zijn we met ons gat in de boter gevallen. We delen een appartementje met twee Françaises in Zabljak. Lekker rustig keuvelen zonder het lawaai van zatlappen en paffers! Dit is de crème de la crème naar Montenegrijnse begrippen, maar wij vinden het dorp een lekker afgeleefd Russische bouwval. De natuur is wel erg spectaculair, maar achter elke boomstronk ligt een dampend hoopje! 

De Bosniërs waren heel aardig, hier daarentegen bekijken ze je als stront, en zeker als je Bosnische mark wilt wisselen in euro's! 
Morgen verder naar Albanië, dat belooft! Hopelijk zijn ze er vriendelijker want we willen ons tentje nog wel in hun tuin opzetten natuurlijk. 

Groetjes van Annemarie en Benja 

Van: annemarie en benja [mailto:benja_triest@hotmail.com] 
Verzonden: woensdag 23 mei 2007 
Onderwerp: op fietsreis naar Georgië en Armenië

Wij vertrekken eind juni weer voor een 5 maand lang avontuur. We vertrekken vanuit Leuven. Dan via Duitsland en Oostenrijk fietsen we Kroatië binnen. Vervolgens Bosnië en Herzegovina, Montenegro, Albanië, Griekenland, Turkije, Georgië, Armenië en misschien Azerbeidzjan. 

Indien we pech hebben zitten we in een bar winterweertje in de Kaukasus! Maar de laatste tijd is het weer toch een beetje van streek en als we te veel bibberen kunnen we Syrië en Jordanië nog binnenrijden. We hebben nog geen vlucht terug. 
Dit jaar laten we ons een beetje leiden door het klimaat en onze gevoelens. Het was een hectisch jaar, veel stress en we zijn niet gewend om 9 maanden thuis te zijn! Werken is toch niet gezond als je het mij vraagt!

Groetjes en het allerbeste! 
Annemarie en Benja